Iwona Porozynski

Iwona Porozynski

die Rose Symbol des ewigen LebensLebenskunst …

Ach, was sind wir dumme Leute,
wir genießen nie das Heute.
Unser ganzes Menschenleben
ist ein Hasten, ist ein Streben.

Ist ein Bangen, ist ein Sorgen,
heute denkt man schon am Morgen.
Morgen an die spätere Zeit
und kein Mensch genießt es weit.

Auf das Lebens Stufenleiter
eilt man weiter, immer weiter.
Nutz den Frühling deines Lebens,
leb im Sommer nicht vergebens.

Denn gar bald stehst du im Herbste
bis der Winter naht, dann sterbste
und die Welt geht trotzdem heiter,
immer weiter, immer weiter.

– Christian Reuter (1665 -1712), deutscher Dichter –

SchmetterlingWenn ich nach Polen fahre besuche ich das Grab meiner Oma. Es war Spätsommer, schönes, warmes Wetter. Beim Friedhofseingang kaufte ich eine wunderschöne Blume im Topf und ein paar Kerzen. Am Grab zündete ich eine an und stellte auf die Steinplatte meine weiße Chrysantheme. Ich setzte mich auf die kleine Bank daneben und betete.

Mit dem inneren Auge sah ich meine liebste Oma, die in ihrem kleinen Häuschen, in der Küche für mich ein Brötchen mit dem selbstgemachtem Schmelzkäse vorbereitete. Gedanklich war ich ganz nah bei ihr. Plötzlich setzte sich an die weise Chrysantheme ein wunderschöner Schmetterling. Man nennt ihn Tagpfauenauge, so ein Exemplar hatte ich seit langem nicht mehr gesehen. Ja, nur in Spanien, aber nicht hier.

Für mich ein Schmetterling ist nicht nur ein Schmetterling, es ist viel mehr. Ich hatte Freudentrennen in den Augen. Schmetterlinge als Symbol für die Seele und Auferstehung kennt man in Kongo, in Mexiko und in Polynesien. Auch in christlichen Gräbern hat man sie gefunden. Ein Schmetterling verlässt den Körper, um in seiner ganzen Schönheit zu erstrahlen, ähnlich wie die menschliche Seele.

Ich wusste, es reicht, dass man an die Verstorbene denkt und prompt sind sie da. Für die Seele gibt’s keine Grenzen und keine Hindernisse, sie ist immer in unserer Nähe. An die unsichtbare, geistige Leben habe ich nie gezweifelt.

„Der Tod bedeutet gar nichts.

Ich bin nur nach nebenan verschwunden.
Ich bin ich und du bist du.
Was immer wir füreinander waren, das sind wir noch.
Nenne mich bei dem alten vertrauten Namen.
Sprich von mir, wie du es immer getan hast.
Ändere nicht deinen Tonfall.
Zwinge dich nicht zu aufgesetzter Feierlichkeit oder Traurigkeit.
Lache weiterhin über die kleinen Scherze, an denen wir gemeinsam Spaß hatten.
Spiele, lächle, denke an mich, bete für mich.
Lass meinen Namen weiterhin so geläufig sein, wie er immer war.
Sprich ihn unbekümmert aus, ohne die Spur eines Schattens.
Das Leben bedeutet all das, was es bisher bedeutete.
Es ist genauso wie immer.
Es geht uneingeschränkt und ununterbrochen weiter.
Ist der Tod nicht nur ein unbedeutender Zwischenfall?
Warum sollte ich vergessen sein, nur weil du mich nicht mehr siehst?
Ich warte einstweilen auf dich, ganz in der Nähe, nur um die Ecke.
Alles ist gut.“

Das ist der bekannteste Zitat von Henry Scott Holland (1847 – 1918). Er war ein Theologe, lehrte Philosophie und Religion und veröffentlichte zahlreiche Schriften zu Thema Tod. In seinem Leben erhielt viele Ehrentitel: u.a. Ehrendoktorwürde als Doktor of Letters (Litterarumdoctor). 1910 wurde er zum Regius Professor of Divinity ernannt, eine der ältesten und renommiertesten Professuren in Oxford und Cambridge.

Ich liebe Menschen zu beobachten, überall wo ich bin: in der Stadt, im Urlaub, an jeder Ecke und bin ein bisschen enttäuscht von dem, was ich sehe. Sie sind mir ganz einfach zu bescheiden angezogen und im Bezug auf Farben sehr zurückhaltend. „Bescheidenheit ist ein Zier, doch weiter kommt man ohne ihr“. Das stimmt auch, aber bedeutet sie nicht Mangel an Mut? Wie auch immer…

Meine Güte, sei nicht so bescheiden, bekenne die Farbe, nimm das sprichwörtlich. Eine Farbpalette ist groß und breit genug, die Auswahl mehr denn je. Öffne deine Augen, beobachte die Natur, im Sommer strotzt sie mit ihrer Schönheit, nimm dir an ihr einen Beispiel. Zeige deine Laune, deine Phantasie, deine Lust am Leben, genau jetzt, in der Mitte des Sommers. Zeige deinen Mut und bekenne die Farbe! Wir haben Sommer, wenn nicht jetzt dann wann? Entdecke die Freude dabei, experimentiere sowohl in der Bekleidung als auch in der Einrichtung des Hauses.

In meiner Arbeit lernte ich mal eine vierzigjährige Person, die sich ständig in Schwarz hüllte. Sie war fest davon überzeugt, dass sie schick und modisch gekleidet ist. Immer Rabenschwarz! Kleine Schwarze ist „in“, aber man trägt sie nur zu einem bestimmten Anlass. Man kann auch nicht verschweigen, dass Schwarz die Farbe der Trauer ist. Meine Arbeitskollegin war frisch geschieden und im Herzen fühlte sie sich wie eine Witwe. Als ich das Thema Farben angesprochen habe, sagte sie zu mir: – Ich bin doch kein Papagei!

Es ist bewiesen, dass depressive, unruhige oder unzufriedene Menschen dunkle (schwarz, braun) und graue Farben bevorzugen. Und was Grau angeht, das ist eine Farbe der versteckten Emotionen. Lieber Mensch, öffne dich ein bisschen 🙂

Du kannst dir selbst helfen können. Bist du traurig, unzufrieden und enttäuscht greife nach warmen, pastellfarbenen Kleidern! Breche alte Gewohnheiten, graue Maus ist aus! Style dich neu, trage im Sommer auf gar keinen Fall schwarze Sachen. Schwarz zieht die Sonne an, Weiß im Gegenteil. Schluss mit dem Pessimismus, ziehe helle, bunte, lebendige oder pastellfarbene Kleider an. Lächle in die Sonne. A´ propos Papagei – bewundern nicht alle seine wunderschöne Federn?

Możesz pozostać młoda na zawsze, tak to jest możliwe, choć nie zewnętrznie, ale duchowo. Każdy jest na tyle młody, na ile się czuje. Niektórzy czują się starzy mając 35, podczas gdy inni czują się młodzi mając 80. Największym cudem naszego ciała jest to, co nas wypełnia, duch. To elektrownia, która nas zasila.

Sposób myślenia decyduje o naszym duchowym stanie. Uważasz się za silną, będziesz silna, uważasz się za słabą, tak też możesz się czuć. Uważasz się za piękną, będziesz piękna, przynajmniej dla siebie, dla innych możesz być piękna duchowo, wewnętrznie. Zaliczasz się do szarych myszek, pozostaniesz szara, bezbarwna, niczym się nie wyróżnisz i nikomu nie rzucisz się w oczy. Dowiedziono również, że ktoś kto odbiera siebie szczupłym nigdy nie będzie gruby, mogę to tylko potwierdzić. Chociaż z wiekiem przybyło mi parę kilo moja figura zawsze sprawiała mi radość. Warto mieć o sobie dobre zdanie, jednak nie wywyższając się i nie zadzierając nosa. Najlepszym przykładem jest dla mnie moja prawie 89 letnia mamusia, która z zadowoleniem ogląda siebie w lustrze. Takiej figury jak moja mogą mi pozazdrościć niejedne młode kobiety, powiada. Na brak pewności siebie nigdy nie mogła narzekać, ot typowa pani Strzelec, szczęśliwe dziecko Jowisza.

Są 50/60 letnie osoby, które uważają się za stare, często podkreślają swoje lata, ponieważ doczekali się aż pół wieku. Wiekowym ludziom nie wszystko wypada, śmiało można z niejednej rzeczy zrezygnować, na przykład z seksu, albo z zabaw. Niektórzy myślą, że wyrośli z tego, jak z dziecięcych ubranek, inni liczą lata do emerytury, bo im się już nic nie chce. Marzą o wolności, a kiedy wreszcie nadejdzie nie wiedzą, co mają ze sobą począć. Przesypiają całe dnie, stają się depresyjni, bo czym jest człowiek bez zajęcia, czym jest człowiek bez miłości?
Nie pozwól, aby twój duch udał się w stan spoczynku. Szybko się zestarzejesz, jeśli przestaniesz marzyć i szukać nowych zadań. Kto jest otwarty na nowe pomysły pozostanie duchowo młody. Nigdy nie powinnaś stracić zainteresowania życiem. Mając 80 lat możesz czasami więcej osiągnąć niż mając 60, ponieważ z każdym dniem zyskujesz na mądrości, a sens życia odkrywasz wciąż na nowo. Bądź żądna wiedzy, nigdy nie rezygnuj z marzeń, ani z miłości, bo szybko się zestarzejesz.

Kochaj, pożywiaj się wiarą, nie trać nadziei, śmiej się i płacz, bądź żywa i ciekawa świata. Sofokles napisał Antygonę mając 80, Sokrates mając 70 nauczył się grać na różnych instrumentach do mistrzostwa, Michał Anioł sławny malarz i rzeźbiarz, największe dzieła stworzył mając 80, także Goethe zakończył Fausta mając 80, a Newton w tym wieku miał pełne ręce pracy. Weź sobie to do serca i pozostań w duchu młoda.

Der Sommer lässt unsere Hormone Ballett tanzen! Durch die Sonne wird mehr Serotonin produziert, das macht uns ausgeglichener, entspannter und offenbar auch empfänglicher dafür uns zu verlieben. Plötzlich lächeln wir wieder, flirten, sind gut drauf. Diese „Sonnen-Nebenwirkung“ ist wissenschaftlich belegt, man bekommt mehr Lust auf Sex. Im Frühling und im Sommer wird mehr Testosteron produziert, der Mann fühlt sich einfach wohler. Wir, Frauen sind privilegierter und nicht von Jahreszeiten abhängig, obwohl gibt´s auch Frauen, die auch im Sommer Winterschlaf halten. Die höchste Zeit aufzuwachen!

Wecke die Löwin in dir, gehe mit Lust und Leidenschaft durch Leben. Schenke deiner Lebenslust und Lebensfreude einen schönen Platz. Bestimmt hast du viele Male von den Tieren geträumt. Das Tier ist zum Symbol geworden, für das Bezähmte und das Wildgebliebene in uns, für das Einfachste und das scheinbar Unbegreifliche unserer Natur. Was macht „dein Tier“ in dir? Es ist nicht gut, wenn du es totschweigst, wegsperrst oder ankettest. Wecke die Löwin in dir oder lerne es manchmal sie zu zähmen und damit in Frieden zu leben.
Wen wir schon beim Sexualität angelangt sind, mit der Lust ist auch so eine Geschichte. Manche tun nichts und warten bis sie kommt, manche leben sie aus. Die berühmte Sexualtherapeutin Ruth Westheimer sagt, dass man in der Liebe genauso handeln soll wie beim Sport. Der Läufer schaut nicht auf das Wetter, zieht die Schuhe an, ob es regnet oder nicht. Genauso ist mit der Liebe, man redet nicht über sie, man macht sie.

Man kann das noch anders ausdrücken. Stell dir vor, du bist satt, deine Schwiegermutter hat für dich dein Lieblingskuchen gebacken. Das was du jetzt mit dem Kuchen machst, machst du auch mit der Liebe: Versuche es!
In diesem Sinne

Alles Gute

Niedawno chciałam kogoś pocieszyć i tak prawie na zwołanie ułożyłam krótki wierszyk, brzmi następująco:
Nie smuć się … Na co tobie złość i smutek / sięgnij lepiej do odtrutek / skup się na tym, co ci służy / i wyjdź z tej brudnej kałuży. / Skup się na tym, co cię cieszy / skup się na tym, co cię śmieszy / co uskrzydla, inspiruje / tak się sama uratujesz.

Złość piękności szkodzi, to nie tylko wytarty slogan, to prawda. Pozytywne emocje dodają urody, negatywne ją niszczą. Nie warto się zanadto stresować, obgryzać paznokcie i skórki wokół, bo jak będą wyglądały twoje dłonie? Nie warto objadać się ze stresu, bo w co się ubierzesz, kiedy przybędzie ci nadmiernych kilogramów. Ręczę, że dopiero wtedy napytasz sobie biedy. Nie warto topić problemów w alkoholu, bo zanim się obejrzysz wpadniesz w uzależnienie. Złość piękności szkodzi, twoja uroda też buntuje się dzielnie przeciwko stresowi. Mogą zacząć wypadać włosy, na skórze pojawią się wypryski, kąciki ust popękają, a w nocy będziesz się przewracać z boku na boku szukając ze zmęczenia wygodnej pozycji i snu, który przegoniłaś nadmiarem myśli.

Powiedz nerwom „nie”! Nie masz tłumić w sobie emocji, bo to też niezdrowe, ale szukać dla nich ujścia. Nie masz ich zdusić w sobie, wymazać, zapomnieć i wykreślić, tylko w spokoju dotrzeć do źródła gniewu. Jeśli ktoś zaprowadził cię aż na palmę, to nie skacz na głowę, nie wariuj tylko delikatnie z niej zejdź. Wszystko można wyjaśnić ze spokojem i tylko w spokoju leży siła. Nigdy nie wyładowuj swoich emocji na innych, tylko weź się w garść i nie wychodź ze skóry. Zdrowe wyrażanie złości nie oznacza krzywdzenia innych. Nigdy nie strać w gniewie kontroli, panuj na sobą, nad swoimi nerwami i sytuacją, w której się znalazłaś.

Jest wiele metod, aby się uspokoić. Możesz pozostać w domu i wziąć się za porządki, możesz pielić i przekopywać ogródek albo pójść na spacer. Nic tak nie uspokaja jak dziesięciominutowy szybki marsz wokół bloku, masz park w pobliżu – idź do parku. Pozostałaś w domu – nie sięgaj po extra słodycze, tylko antystresowe, bogate w magnez orzechy, suszone morele, śliwki i pestki, a nawet gorzką czekoladę z wysoką zawartością kakao.

Reden ist Silber, Schweigen ist Gold, sagt ein Sprichwort. Im wirklichen Leben es ist nicht immer so, nehmen wir die Ehe als Beispiel an. Ich bin seit Ewigkeit verheiratet, Geheimnis und Erfolg meiner Ehe beruht nicht auf der Schweigsamkeit, sondern im Gegenteil, auf der Redlichkeit. Schweigen in der Ehe empfinde ich als schwerste Strafe überhaupt, es ist so.

Wir alle brauchen mehr oder weniger Aufmerksamkeit von dem Partner. Eine Frau will grundsätzlich alles besprechen, durch Reden kann man viele Probleme aus der Welt schaffen. In meinem Haus werden alle Konflikte auf dem Laufendem besprochen. Nichts wird unter dem Teppich gekehrt, alles wird geklärt, bereinigt und geregelt, am besten noch vor dem Schlafengehen. Schließlich keiner soll seine Sorgen ins Bett nehmen.

Nicht etwa Sex, gemeinsame Hobbys oder Reisen um die ganze Welt schweißen ein Paar zusammen, es sind die täglichen Gespräche über Gott und die Welt. Kommunikation ist ein Grundpfeiler jeder Beziehung, wenn sie nicht funktioniert, steht die Partnerschaft auf Dauer unter keinem guten Stern. Spricht man hingegen über seinen Alltag, seine Wünsche, Bedürfnisse und Probleme, lernt man den Partner viel besser kennen und das Zusammenleben ist glücklicher und zufriedener.

Es gibt Menschen, die in einer Beziehung leben und manchmal die ganze Woche miteinander nicht sprechen, für mich ein Horrorszenario. Woran das liegt? An Menschen selbst, an den Genen oder am Charakter, es ist von Mensch zu Mensch unterschiedlich. Astrologisch gesehen gibt es Menschen, bei denen die Sturheit besonders ausgeprägt ist, z. B. Widder, Stier, Steinbock, bei den „gehörnten“ sollte man auf dem Hut bleiben. Sturheit ist wie ein Buckel, am besten wird man ihn schnell los.

Rose Symbol des ewigen LebensChciałabym, abyś nigdy nie straciła fascynacji życiem, ani na co dzień, kiedy stale jesteś zajęta, biegasz do pracy, ani kiedy jej wcale nie masz, ani w chorobie, w trudnościach, kłopotach i nieszczęściu. Choć bez wątpienia o wiele trudniej nastawić się optymistycznie, kiedy wiatr wieje w oczy. Jeśli ktoś dobrze radzi sobie w kłopotach albo umie wychodzić z tarapatów świadczy o jego sile. Z pewnością taka postawa jest godna naśladowania. Tak, czy owak, akceptuj świat takim, jakim jest. Po prostu pokochaj życie, bo miłość sprawia, że piękno w nas się odnawia. Kochając ujrzysz wszystko w innych barwach, kolorowo, pastelowo, optymistycznie.

Wojciech Młynarski napisał kiedyś piękny tekst, a Edyta Geppert zaśpiewała do jego słów. To prawdziwa poezja i hymn na cześć życia. Warto go posłuchać, bo jest z życia wzięty i nigdy nie wyjdzie z mody. Jest wyzwaniem dla każdego, w każdej epoce, o każdym czasie. Dla ciebie, w małym skrócie:

 

 

„Kocham cię życie”
Uparcie i skrycie, och życie kocham cię nad życie!
W każdą pogodę potrafią dostrzec oczy moje młode, niebezpieczną twą urodę.
Kocham cię życie, poznawać pragnę cię w zachwycie,
choć barwy ściemniasz, wierzę w światełko, które rozprasza mrok,
wierzę w niezmienność nadziei, w światełko na mierzei,
co drogę wskaże we mgle, nie zdradzi mnie, nie opuści mnie,
a ja szepnę skrycie, och życie kocham cię, kocham cię nad życie,
choć barwy ściemniasz, choć tej wędrówki mi nie uprzyjemniasz,
choć się marnie odwzajemniasz.

Kocham cię życie, kiedy sen kończy się o świcie
A ja się rzucam z nadzieją nową na budzący się dzień
Chcę spotkać w tym dniu człowieka, co czuje jak ja,
chcę powierzyć mu swój niepokój,
chcę w jego wzroku dojrzeć to światełko, które sprawi
że on powie jak ja:

Uparcie i skrycie, och życie – kocham cię nad życie!
Jem jabłko winne i myślę ech ty życie łez mych winne
nie zamienię cię na inne!
Kocham cię życie, poznawać pragnę cię w zachwycie
i spotkać człowieka, który tak życie kocha
i tak jak ja – nadzieję ma…

Człowiek niesiony wiarą łatwiej przejmie głos płynący z serca niż ktoś, kto w nic nie wierzy i o nic się nie modli. Jeśli przed snem prosisz swojego Stwórcę o prowadzenie bądź czujna i uważna za dnia. Tajemnicze znaki, cenne rady, wskazówki i mistyczne przesłanki oczekują cię dosłownie wszędzie.

Przez wzmożoną uwagę spotkasz się w życiu z mnóstwem zsynchronizowanych przypadków, które dzieją się z różnych powodów. Uważaj je za dobrodziejstwo, za znaki, które cię chronią i prowadzą. Carl Gustav Jung, szwajcarski psychiatra i badacz snów widział w nich drogowskazy. Jeśli go coś bardzo interesowało, nagle wszędzie je dostrzegał.

Wsłuchuj się w teksty piosenek, chociaż słuchają je tysiące słuchaczy, niektóre słowa są skierowane właśnie do ciebie. Nie zdziw się więc, kiedy jesteś zmartwiona, a z radia płyną słowa piosenki Xaviara Naidoo „Wszystko się poukłada, wszystko będzie lepiej. Nawet kiedy gorzko płaczesz, nie poddawaj się”. Nie poddawaj się, śpiewa piosenkarz, słowa te mogą wywołać dreszcz emocji na twojej skórze, zwłaszcza kiedy usłyszysz je w trudnym dla siebie okresie. Niech będą pocieszeniem, plastrem na twojej duszy.

Jeśli się z czymś borykasz, potrzebujesz informacji albo szukasz na pewne pytania odpowiedzi odkryć możesz ją w tytule jakiejś książki, na której nagle zatrzymał się twój wzrok, w wydrukowanych na tłusto literach kolorowego czasopisma, w przeczytanym artykule. Możesz ją usłyszeć z ust innego człowieka, w kościele na niedzielnej mszy albo nawet z telewizora podczas oglądania wieczornego filmu. Paulo Coelho powiedział: „Gdy czegoś gorąco pragniesz, to cały wszechświat działa potajemnie by udało się to tobie osiągnąć”. Jednym słowem, wszędzie czekają na ciebie znaki, które są tobie w danej chwili potrzebne, one poprowadzą cię dalej. Nie wspomnę snów, które są wręcz niezawodne. Poświęć trochę czasu na ich analizę.

Słuchaj swojego wewnętrznego głosu, rozwijaj intuicję, dbaj o kontakt z twoją duszą, z boskim, z ponadzmysłowym (obojętnie, jakbyśmy tego nie nazwali). Pamiętaj, że nic nie jest przypadkowe. Patrz na wszystko okiem twojej duszy i ucz się przechwytywać mistyczne momenty!